ஒரு பெண் பேருந்தில் ஏறி, இடம் குறைவாக இருப்பதற்காக அருகில் அமர்ந்திருந்த ஆணை திட்டத் தொடங்கினாள்.
அந்த மனிதன் அமைதியாக இருந்தான்.
அதை கவனித்த இன்னொரு பெண் கேட்டாள்:
“இவ்வளவு திட்டும்போது ஏன் பதில் சொல்லவில்லை?”
அவன் புன்னகையுடன் சொன்னான்:
“என் பயணம் அடுத்த நிறுத்தம் வரை தான். முக்கியமற்ற விஷயங்களுக்கு என் அமைதியை இழக்க விரும்பவில்லை.”
அந்த ஒரே வரி… அந்தப் பெண்ணை மட்டும் அல்ல, நம்மையும் சிந்திக்க வைக்கிறது.
உண்மை என்னவென்றால்—
இந்த வாழ்க்கை ஒரு நீண்ட பயணம் அல்ல.
குறுகிய தூரம்.
எப்போது இறங்க வேண்டுமென்று யாருக்கும் தெரியாது.
பயனற்ற வாக்குவாதம்,
தேவையற்ற கோபம்,
மன்னிக்க மறுப்பது,
மற்றவர்களின் வார்த்தைகளால் மனதை காயப்படுத்திக் கொள்வது—
இவை எல்லாம் நம் குறுகிய பயணத்தின் நேரத்தை சாப்பிடும் கொள்ளையர்கள்.
யாராவது உங்களை காயப்படுத்தினார்களா?
👉 அமைதியாக இருங்கள்.
யாராவது அவமானப்படுத்தினார்களா?
👉 புறக்கணியுங்கள்.
உங்களுக்கு பிடிக்காத கருத்தா?
👉 மன்னித்து மறந்து விடுங்கள்.
ஏனெனில்—
பிரச்சனை நிகழ்வில் இல்லை. அதை நாம் நினைத்துக் கொண்டிருப்பதில்தான்.
நண்பர்கள், குடும்பம், சக ஊழியர்கள், கீழ் பணிபுரிபவர்கள்—
அனைவரிடமும் மரியாதையுடன், மனிதத்துடன் நடந்து கொள்ளுங்கள்.
ஒரு புன்னகை கூட ஒருவரின் நாளையே மாற்றிவிடும்.
இறுதியில் நினைவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டியது ஒன்றே:
இந்தப் பயணம்… மிகவும் குறுகியது.
நாமும் இதை முயற்சி செய்து பார்க்கலாமே?
